ทำความเคารพ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีวันกลับ

คุณวิชัย สร้างความดีไว้ล้นหลามอย่างยิ่งให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะ “วงการกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อระดับนานาชาติ ด้วยการเป็นเจ้าของสมาพันธ์ฟุตบอล เลสเตอร์ ซิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียง 6 ปีเท่านั้น สร้างสิ่งที่ (ยิ่งกว่า) เหลือเชื่อ ในการพาทีม “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าอัศจรรย์ที่สุด
ผมมิได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แต่รู้สึกชื่นชมท่านที่เป็น “เศรษฐีใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักตอบแทนคุณแผ่นดินถิ่นกำเนิดในทุกต้นแบบ เท่าที่สมรรถนะของตนพึงจะปฏิบัติได้

ในขณะที่คุณวิชัยไปซื้อกลุ่มเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆมิได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะเหตุว่ามองเพียงว่าเป็น “ของเล่นเด็กคนมั่งคั่ง” ที่มิได้มีประโยชน์ กับชาติสักเท่าใดนัก

โดยเฉพาะกับวงการ “ฟุตบอลไทย” ที่ยังดูไม่ออกว่า จะได้คุณูคุณประโยชน์ที่ที่ไหน

จนถึงกลุ่ม “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนทำให้ผู้คนทั้งโลกจำต้องหันมาโฟกัสที่ “คนไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกดูแคลนพวกเรา เปลี่ยนแปลงมาเป็นค้อมเคารพด้วยใจ “สารภาพ”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงงาน “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเลือกเด็กไทย ให้ไปฝึกหัดวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวผ่านปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นงานเป็นการ นั่นแหละ ผมถึงได้พอเข้าใจถึงกลยุทธ์อันลุ่มลึก ของท่านประธานวิชัย ที่ปรารถนาสร้างฐานให้นักเตะไทย ได้มีวิถีทางไปค้าลำแข้งในยุโรป

จำต้องพูดว่า ในอังกฤษบางทีก็อาจจะยังเป็นเรื่อง ที่ยากเย็นแสนเข็ญสำหรับนักฟุตบอลชาติพวกเรา โดยเหตุนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเทกโอเวอร์กลุ่มโอเอช ลูเวิน

แล้วก็เป็น “เจ้าตอง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” กลุ่มชาติไทย ที่ได้รับช่องทางให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็มั่นใจว่า จะมีลำแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านวิถีทางนี้กันอีก เพราะเหตุว่าตัวท่านเอง ต้องการจะมองเห็นนักฟุตบอลไทย ได้ไปค้าลำแข้งที่ยุโรปกันจำนวนมาก

ลักษณะเดียวกันกับที่นักเตะญี่ปุ่น เกาหลี ได้ทำให้ดูกันมาแล้ว
โดยจุดหมายแห่งฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจจะเสมือนคนไทยทั่วทั้งประเทศ ที่มั่นหัวใจว่ายิ่งมีลำแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่ก้าวหน้าแล้วมากเท่าไหร่

ช่องทางที่ “กลุ่มชาติไทยจะไปฟุตบอลโลก” ก็ย่อมมีมากขึ้นเรื่อยๆเท่านั้น

น่าเสียดายอย่างยิ่งครับผม คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แต่ไม่มีช่องทางได้มองเห็นดอกผลของมัน

ต่อไปนี้ ก็อาจจะเป็นหน้าที่ของผู้สืบสกุลอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จำต้องตกทอดจิตวิญญาณ และก็ความตั้งใจของผู้เป็นพ่อให้สมบูรณ์แบบต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ครับผมเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยฟุตบอลโลก” ชิ้นนี้ พิมพ์ลงในหน้าข่าวสารกราวเกรียวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยเมือง เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2561 หรือเมื่อแทบ 3 ปีที่ผ่านมา
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสมาพันธ์อันเป็นที่รักของสาวก “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” เลสเตอร์ ซิตี้

และก็เป็นกำลังหัวใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” คนที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่บิดาได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้านี้ที่ผ่านมา ด้วยประกายตาแวววับ

จ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของป๊ะป๋าวิชัยจ้องมองอยู่
เป็นโมเมนต์ต้องใจ.. ที่ไม่อยากคำพรรณนา

ใดๆกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ของกลุ่มฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นคนไทย

แต่สามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จำต้องยอมชูหัวใจให้โดยอาการนิ่ง
ถึงในช่วงเวลานี้ขอเปลี่ยนแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ผู้สืบสกุลหนุ่มตระกูล “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตเคารพ..อย่างแท้จริง.